کشف یک لنگر تاریخی از آب‎ های پیرامون کرانه ‎های شهرستان نور
به گزارش مارین نیوز، در تاریخ 1400/10/20 لنگر مذکور از بستر دریای کاسپی پیرامون کرانه‎ های شهرستان نور در تور صیادان شیلات ایزدشهر نور گیرده کرده سپس به ساحل آورده شده و طی گزارشی از سوی شیلات شهرستان نور در روز چهارشنبه مورخه 1400/10/29 به یگان حفاظت میراث فرهنگی اطلاع رسانی شد. پیرو آن در تاریخ 1400/11/4 طی هماهنگی‎ های لازم از سوی علی سالاریان رئیس اداره میراث فرهنگی شهرستان، یگان حفاظت به همراه کارشناس تیم سید ابوالفضل حسینی کارشناس ارشد باستان‎ شناسی و فعال در حوزه فرهنگ دریایی، جهت بررسی های اولیه به منطقه اعزام شدند.


به گفتۀ سید ابوالفضل حسینی: " خوشبختانه لنگر (ANCHOR) مذکور در ابعاد نسبتاً بزرگی است و حدوداً دست نخورده باقی مانده؛ شایان ذکر است، شانۀ لنگر (STOCK) از نوع چوب روس است به طول 3/60 که میانگین قطر آن 29 سانتیمتر می ‎باشد؛ این لنگر دارای 6 نوار آهنی  (BAND) به عرض 5 سانتیمتر است که تمام قسمتهای آنها از رسوبات دریایی پوشیده شده و نیاز به مرمت دارد. تنۀ فلزی لنگر (SHANK) شکلی چهارگوش دارد و ضخامت آن بین 8 تا 10 سانتی‎ متر و ارتفاع 2/65 متر است همچنین بازوها (ARM) و پنجه های (FLUKE) لنگر نیز به واسطه‎ رسوبات دریایی (مانند: شن و صدف) پوشیده شده است. گفتنی است، بالای تنۀ آهنی لنگر حلقه ‎ای (RING) به ضخامت 4 سانتیمتر و به قطر 40 سانتیمتر و چشمی لنگر (EYE) به قطر 5 سانتیمتر قرار دارد". 


حسینی در ادامه گفت: لنگر جزئی از یک شناور است که معمولاً از جنس چوب، سنگ یا فلز می ‎باشد و از طریق طناب، کابل و زنجیر به منظور برجای یا ثابت نگه داشتن کشتی در یک نقطه  بواسطه فرو رفتن در بستر دریا، به آن متصل می‎ شود. درک فن آورانه لنگرهای تاریخی برای پژوهش ‎های باستان ‎شناختی و فرهنگ‎ دریایی از اهمیت خاصی برخوردار است به طوریکه با تفسیر و ارزیابی لنگرهای یافت شده می‎ توان از وجود یک کشتی غرق یا متروک شده مطلع شد؛ پس بهتر است بگوییم سرنخ ‎های خوبی هستند. اغلب اوقات، لنگرها بصورت منفرد و دور از بستر تاریخی و اصلی خودشان در مکان ‎های متفاوت کشف می ‎شوند. البته به خاطر خاصیت جابه جايي بسیار در بستر دریایی کاسپی کشف مواد فرهنگی دریایی بصورت منفرد امری عادی به ‎نظر می ‎رسد. در هر صورت از طریق رمزگشایی فناوری لنگرها می ‎توان به سرنخ‎ های خوبی برای طبقه ‎بندی و گاه‌ شماری آنها دست پیدا کرد. 
وی همچنین افزود: با توجه به ارزیابی ‎های اولیه فرض ما بر این است که لنگر نویافته یک لنگر متعلق به کشتی جنگی یا ادمیرالتی (Admiralty anchor) باشد علاوه براین هم اکنون نیز در حال رایزنی با سایر شخصیت ‎ها و نهادها برای نگهدای و مرمت هستیم و به زودی گزارش اولیه آن در نشریه باستان شناسی منظر فرهنگ دریایی برای سایر علاقه مندان منتشر خواهد شد. 











برای ورود به کانال تلگرام و مشاهده اخبار کلیک کنید.